Albumrecensie: Herrek - Waktu Dulu

Herrek is de Papoeaanse verbastering van de voornaam van Gerrit van der Scheer, die zijn jeugd mede doorbracht in Indonesië. De afgelopen jaren maakte hij furore in de Nederlandse muziekwereld met Bonne Aparte en Adept, waarbij vooral de laatste band indruk maakte met stevige muziek. Nu gaat Van der Scheer ook solo onder de naam Herrek en Waktu Dulu (wat zoveel betekent als ‘vroeger’) is zijn debuutplaat, die redelijk ver van zijn werk met Adept af lijkt te staan.

Tekstueel richt Herrek zich op zijn jeugdherinneringen aan zijn tijd in Indonesië en hoewel er aardig wat geluidsindicaties naar die locaties te horen zijn (vooral geluiden van de natuur), doet de muziek ons toch eerder afdwalen naar het Westen. Openingstrack ‘Rain’ is een klein liedje, met rustige gitaarslagen en dito percussie. Er zit een zekere kalmte in die doet denken aan shoegazing in de stijl van Catherine Wheel. Op ‘Down’ horen we de fijne harmonieuze samenzang die het afgelopen decennium zo populair is gemaakt door acts uit Brooklyn. Van der Scheer excelleert met zijn zang in dit nummer, vooral tegen het einde aan als de toon scheller wordt en zijn stem opeens naar voren knalt: “I heard the birds sing!” Mooie track!

De Brooklyn referentie komt nog een aantal keer naar boven bij het beluisteren van Waktu Dulu, bijvoorbeeld in ‘Tiger Eyes’, dat een vervreemdende kwaliteit heeft en neigt naar acts als Animal Collective of Yeasayer. De Rivella slogan borrelt in ons op: vreemd, maar wel lekker! Net als het zeer intrigerende ‘My People’, dat veel vragen oproept, zoals de regel ‘here comes the death’ die intens binnen komt. Duidt Van der Scheer hier op de komst van Nederland in Indonesië? Is de Westerse beschaving ‘the death’ waarover hij zingt? De teksten over het hele album zijn sowieso de moeite waard om goed te luisteren en zorgen ervoor dat Waktu Dulu naast muzikaal ook tekstueel interessant genoeg is om vaak naar terug te keren.

Eigenzinningheid bestaat gelukkig nog steeds en Herrek is daar een mooi voorbeeld van. Deze debuutplaat staat vol verrassende muziek en we mogen stiekem best een beetje trots zijn op het feit dat dit uit Nederland komt. Dit is voor de mensen die net wat meer moeite willen doen om bijzondere muziek te ontdekken.

(Geschreven voor Jimmy Alter)

Anneke van Giersbergen & Agua de Annique - Live in Europe

Anneke van Giersbergen &  Agua de Annique - Live in Europe

Anneke van Giersbergen, voormalig zangeres van the Gathering, is alweer een tijdje bezig met haar nieuwe band Agua de Annique. Na haar debuutalbum Air (2007) volgde een akoestische variant daarop (Pure Air, 2009) en het album In Your Room (2009). Nu is er een live plaat uit: Live in Europe, waarop naast nummers van de eerdere albums ook nog drie nieuwe nummers staan.

Het live album is een mooi gebaar naar de wereldwijd trouwe schare fans die de muziek van Anneke altijd is blijven volgen. In het boekje bij de cd schrijft de sympathieke artieste op bijna nostalgische wijze over het verloren gegane tijdperk van vinyl en cassettebandjes en beseft ze dat cd’s ooit ook hun langste tijd gehad zullen hebben. Wat echter volgens haar altijd zal blijven bestaan zijn live optredens, omdat daar de liefde voor muziek en ‘human connection’ tastbaar wordt. Vandaar de keuze voor een live album. Opgenomen tijdens verschillende optredens in Frankrijk en Spanje is Live in Europe een mooie afspiegeling van de verschillende muzikale kanten die Anneke samen met haar band momenteel belichaamt.

In het begin van het album lijkt de productie enigszins uit balans, hoewel het ook aan de gekozen openingsnummers kan liggen. ‘The World’ en ‘My Girl’ klinken in principe goed, maar de stem van Anneke lijkt hier net te veel aanwezig, waardoor de nummers een beetje schreeuwerig kunnen klinken. Live zullen dit nummers zijn die het publiek gelijk de muziek intrekken, maar op album valt het mij in eerste instantie toch een beetje tegen. Halverwege ‘My Girl’ lijkt het geluid een balans te vinden tussen zang en instrumenten en bij het samen met Devin Townsend geschreven nummer ‘Who I Am’ vallen de stukjes op hun plaats. Met ‘Day After Yesterday’ wordt even gas teruggenomen en als luisteraar wordt je de intieme sfeer van het concert ingetrokken. Anneke heeft een fantastische stem die erg goed past bij de instrumentale begeleiding. Tijdens ‘Hey Okay!’ wordt het tempo langzaam weer wat opgevoerd en je merkt dat Anneke en haar band de magie van het podium over kunnen brengen naar het publiek, hoewel ik dit nummer zelf een van de minste nummers vind uit het oeuvre van Anneke & Agua de Annique. Het is net even te simpel qua tekst, structuur en muziek.

Op de rest van het album valt niets aan te merken. De band is op dreef, Anneke zingt met plezier en klasse en het geluid is uitstekend. Er zitten rustige nummers tussen zoals ‘Shrink’, maar ook een aantal nummers die qua intensiteit niet onder doen voor vroeg werk van the Gathering, zoals ‘Laugh It Out’ en ‘Witnesses’. Agua de Annique is dan ook een ijzersterke band die zeer strak speelt en vormt op deze manier een mooie basis voor Anneke’s pianospel en zang. Om duidelijk te maken dat er in Frankrijk en Spanje is gespeeld, horen we nog een “Merci beaucoup!” en een “Thank you Barcelona, we love you! Goodnight!” Dit zijn leuke details die de live-sfeer vergroten, hoewel de “we love you!” in een zaal waarschijnlijk wat spontaner overkomt dan op cd. De afsluitende nummers van het album zijn erg sterk en geven je als luisteraar het gevoel dat je iets gemist hebt, dat je de volgende keer erbij wil zijn. Al met al is Live in Europe een mooi album dat doet verlangen naar het daadwerkelijk aanwezig zijn bij een optreden van Anneke van Giersbergen & Agua de Annique.

Persoonlijke favorieten:

- Day After Yesterday (mooi ingetogen en intiem nummer)
- Laugh It Out (sterke combinatie van zang en voorstuwende drums)
- Witnesses (stevig, doet af en toe aan the Gathering denken, interessante afwisselingen)

(geschreven voor www.jimmyalter.nl)